Амбасадор Клеменс Која, Шеф на Мисијата на ОБСЕ во Скопје 

Родовата еднаквост е неопходна основа за помирни и попросперитетни заедници. За жал, ситуацијата со КОВИД-19 ја засили веќе постојната нееднаквост кај жените и девојчињата во секоја сфера од нашиот живот, вклучително и здравството, економијата, безбедноста, како и социјалната заштита. Со тоа се ризикува да се уназади и така ограничениот напредок постигнат во родовата еднаквост и правата на жените во последниве години.
Дури и да се занемари пандемијата, и по толку години вложени во засилување на родовата политика, евидентна е нееднаквоста и неправдата во речиси сите земји.
Секоја година, статистичките податоци покажуваат дека мажите и жените не се еднакво платени и дека нееднаквите можности и феноменот „стаклен плафон“ сè уште ги спречува жените да достигнат високи лидерски позиции. Сметам дека би било крајно неправедно да се прифатат овие постојни пречки, кои исклучуваат барем половина од населението од целосен придонес во политичките, економските и во другите области од нашиот живот. Ова е нешто за што нашето општество треба да размисли.

Целиот текст може да го прочитате во 43. број на „Лице в лице“, посветен на тема: човекови права