„Страв и надеж“ и „Драга Јелена Сергеевна“ вечерва во Прилеп на „Чернодрински“

Претставата на Македонскиот народен театар „Страв и надеж“ во режија на Татјана Мандиќ Ригонат ќе биде изведена вечерва во 19 часот на големата сцена на Центарот за култура „Марко Цепенков“ во Прилеп, на шестиот ден на МТФ „Војдан Чернодрински“. Улогите ги толкуваат: Сашко Коцев, Сашка Димитровска, Александар Микиќ, Дарја Ризова, Наталија Теодосиева, Никола Ристановски, Тони Михајловски, Тања Кочовска, Дамјан Цветановски и Нела Павловска. Продукциски партнер на претставата е „Микросам“ од Прилеп.

Во 21 часот на Сцената 105 во „Марко Цепенков“, ќе следува изведбата на „Драга Јелена Сергеевна“ во режија на Шенај Мандак, во продукција на Факултетот за драмски театар од Скопје. Улогите ги толкуваат: Сара Спиркоска, Стефанија Начевска, Озан Идрис, Ирена Димеска, Мартин Мазнев.  Станува збор за безвременска приказна која зборува за генерацискиот судир, ги поставува прашањата за моралниот судир на индивидуално и на колективно ниво. 

Од 17 часот ќе претходи научна трибина на тема „Современ ли е современиот македонски театар? Меѓу локалната инерција и глобалните сценски текови“, што ќе ја води Звонко Димоски. Трибината е обид за критичко преиспитување на домашната театарска сцена во однос на современите европски естетики и продукциски практики. Во фокусот се прашањата за иновативноста, авторската храброст и можноста театарот денес да биде простор на вистинско истражување, а не само репродукција на веќе познати модели.

Посебно внимание ќе биде посветено на режисерските поетики на помладата генерација и на односот меѓу институционалниот и независниот театар. Трибината има цел да поттикне отворен и аргументиран дијалог за идентитетот, ризикот и современоста на македонскиот театар денес. Ќе учестуваат: Ѓорѓи Ризески, Сибел Абдиу, Шенај Мандак, Милош Б. Андоновски, Тамара Стојаноска и Борис Василевски.

Речиси целата екипа на претставата „Носорози“, актерите, кореографот, режисерот и директорот на Албански театар веднаш по двочасовната претстава, која беше вчера на програмата, беа дел од разговорите на тркалезната маса што Фестивалот со задоволство го поздрави како чин.

Модераторот Милош Б. Андоновски, поздравувајќи го присуството на речиси целата екипа, нагласи дека текстот на Јонеско, „Носорози“ е драма на апсурдот, а екипата во претставата пристапи со нежност во поставката. Како поткрепа, Андоновски нагласи и неколку реплики.

– Токму нежноста со која има пристапено екипата во претставата ја прави „Носорози“ храбра. Почетокот и крајот, според моето доживување на претставата, се едни од попоетските парчиња што ги имам видено во изминатиов период на следење театарски претстави. Мислам дека е храбро да се остане нежен денеска, во еден суров свет. Токму тоа е што човекот го прави- човек. Кон тоа се и репликите од крајот на претставата кои ги издвоив. „Осаменоста е почетокот на небото во него“, „Да се победи со љубовта – е нешто што е многу храбро и дека Да се биде човек, тоа е борба“. Ова, според мене, се главните лајт-мотиви на претставата – рече Андоновски.

Директорот на Албански театар, Хисмет Рамадани рече дека не случајно решиле за претставата да соработуваат со режисерот Васил Василев.

– Ја следевме неговата работа и мислам, направивме добра работа. И точно е, една од поважните теми во претставата е тоа дека е многу тежко да се биде човек во денешно време, рече Рамадани.

Режистерот Василев ја пофали организацијата на Фестивалот, а за соработката со Албански театар се послужи со познатата изрека на Гоце Делчев: „Јас го разбирам светот како поле за културен натпревар меѓу народите“.

-Сето што го имав за претставата, го кажав на сцената. Но, најбитно, тешко е во денешно време да останеш човек, да ги сакаш луѓето, да го сакаш ближниот. И не случајно, првиот прочит го почнавме со еден случај: Еден човек седи осамен зашто тој ги сака луѓето, а тоа е неговата борба. А денеска стана невозможна мисија да се занимаваш со театар. Ние се поистоветуваме со медиумите, со социјалните мрежи, со Тик-ток. Се соочуваме со општество кое има друг ритам, друго разбирање на светот, а ние треба да опстојуваме. Театарот има повеќеилјадно искуство за тоа како може да продолжи. Посебно сум восхитен од публиката која имаше свој ритам. Донекаде беа подготвени дури да гледаат комедија. Тука ѝ честитам на екипата актери која цело време беше посветена на играта – рече режисерот Васил Василев.

• Што ги движи протестите и зошто општествените движења не се само левичарски каузи?
• Патувачкото кино на „МакеДокс“ повторно тргнува низ Македонија: Бесплатни проекции во шест места
• Историски успех: „Приказната за Силјан“ е првиот македонски филм номиниран за наградите „Еми“
• „Зрно“ 2026 ги претставува избраните автори од меѓународниот отворен повик
• Книгите не можеме да ги вратиме, но можеме да помогнеме „Антолог“ да создава нови